اقامت غیر ضروری بیماران در بیمارستانهای ایران: مرور نظام مند و متاآنالیز
[摘要] زمینه و هدف: کاهش مدت اقامت نامناسب بیماران در بیمارستانها موجب ارتقای کارایی بیمارستانها میشود. هدف این پژوهش شناسایی متوسط اقامت نامناسب بیماران در بیمارستانهای کشور و عوامل مؤثر بر آن بوده است. روش کار: برای انجام این پژوهش مروری منظم، کلیه مقالات مرتبط با سنجش متوسط اقامت نامناسب بیمار در بیمارستانهای ایران منتشر شده در بازه زمانی (۱۳۸۵-۱۳۹۶) در ۸ پایگاه دادهای جستجو، جمعآوری و ارزیابی کیفیتی شدند. در نهایت، تعداد ۱۳ مقاله با استفاده از نرم افزارComprehensive Meta-Analysis تحلیل شدند.نتایج: در این مطالعه، میزان بروز متوسط اقامت نامناسب در بیمارستانهای ایران ۵.۴ درصد (۱۱.۴-۲.۴درصد: حدود اطمینان 95%) به دست آمد. بیشترین میزان متوسط اقامت نامناسب بیماران در تهران در سال ۱۳۹۴ با ۴۹.۰ درصد ۶۲.۵-۳۵.۷ درصد: حدود اطمینان۹۵%) و کمترین میزان متوسط اقامت نامناسب بیماران در شیراز در سال ۱۳۸۹ با ۰.۵ درصد (۱.۱-۰.۲درصد: حدود اطمینان۹۵%) به دست آمد. عوامل مربوط به بیمار، پزشک و بیمارستان منجر به بروز متوسط مدت اقامت نامناسب بیماران در بیمارستان شده است. متوسط اقامت نامناسب به ترتیب منجر به افزایش هزینه، افزایش زمان انتظار سایر بیماران و کاهش کیفیت خدمات شده بود. مهمترین راهکارهای کاهش مدت اقامت نامناسب، اصلاح نظام بیمه و شیوه پرداخت، گسترش خدمات سرپایی و اصلاح عملکرد سیستم ارجاع بیماران بود.نتیجه گیری: میزان متوسط اقامت نامناسب بیماران در بیمارستانهای ایران تقریباً بالا است. بنابراین، سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت باید اقدامات جدی به منظور کاهش میزان بروز متوسط اقامت نامناسب در بیمارستانها بکار گیرند.واژگان کلیدی: متوسط اقامت نامناسب، مرور نظام مند، متاآنالیز، بیمارستان، ایران
[发布日期] [发布机构]
[效力级别] [学科分类] 基础医学
[关键词] متوسط اقامت نامناسب;مرور نظام مند;متاآنالیز;بیمارستان;ایران [时效性]
